BIJGEWERKT, 16.08.2024: De leemte in de wetgeving die in het onderstaande artikel wordt beschreven, is verduidelijkt in de onlangs gepubliceerde richtsnoeren.
GIDS VOOR TURKSE VOEDSEL CODEX VOEDINGSVERKLARINGEN VERORDENING
PUBLICATIEDATUM ARTIKEL, 15.04.2023
Laten we samen de kwestie van de voedingswaardedeclaraties met betrekking tot suiker evalueren. Ik heb geconstateerd dat er op bepaalde punten onduidelijke en ontbrekende delen van de wetgeving zijn en dat deze in de sector niet volledig wordt begrepen en dat er zelfs onjuiste etikettering op de markt bestaat.
Voor deze beoordeling gebruiken we de Turkse voedselwetgeving, de algemene EU-voedselwetgeving en de documenten van EFSA, FDA, WHO en Codex Alimentarius als referentie.
Deel 1: Suikervrijverklaring
Laten we eerst eens kijken naar het wetgevingsartikel over welk voedingsproduct in de Turkse voedselwetgeving als suikervrij en zonder toegevoegde suiker/zonder toegevoegde suiker kan worden geëtiketteerd.
Opmerking 1: We bespreken de claim suikerarm hier niet afzonderlijk, omdat inzicht in de bepaling over suikervrij ook helpt om de bepaling over een laag suikergehalte te begrijpen.
Zoals de bovenstaande bepaling laat zien, mag een voedingsmiddel maximaal 0,5% suiker bevatten om als suikervrij te worden aangeduid en geëtiketteerd.
Het artikel is duidelijk, maar we moeten naar de definitie van suiker kijken om het te begrijpen.
Omdat Moeten we polyolen als suiker beschouwen? De vraag kan in je opkomen omdat sorbitol een monosacharide is en maltitol een disacharide.
En er kan verwarring bestaan over dit exacte punt.
Als een voedingsproduct dat maltitol bevat bijvoorbeeld 0,3 gram suiker per 100 gram bevat, mag dit voedingsmiddel dan als suikervrij worden geëtiketteerd?
Om deze vraag te beantwoorden moeten we eerst kijken naar de definitie van suiker.
Suikerdefinitie
i) Suikers: Alle monosachariden en disachariden die in voedsel voorkomen, behalve polyolen
Een voedingsmiddel dat van nature of na verwerking niet meer dan 0,5 g suiker per 100 g bevat, kan dus als suikervrij worden geëtiketteerd.
Noot 2: Voor Turkije bevat geen enkele wetgeving waaraan wij onderworpen zijn een verklaring dat om als suikervrij geëtiketteerd te worden, er geen suiker aan het betreffende voedsel mag worden toegevoegd.
Terug naar de eerdere vraag: voedingsmiddelen met maltitol of andere polyolen kunnen als suikervrij worden geëtiketteerd wanneer zij aan de voorwaarden voor die claim voldoen.
Deel 2: Zonder toegevoegde suikers
DEEL 1 [2.1]
Laten we het hebben over de verklaring "Geen toegevoegde suikers".
Het lijkt erop dat deze verklaring complex is en niet volledig wordt verduidelijkt door de wetgeving.
In feite verschillen vier autoriteitsinstellingen, namelijk EU/EFSA, FDA, FAO/Codex Alimentarius en WHO, in hun definities van suiker over dit onderwerp.
Het lijkt erop dat de EU-wetgeving waarnaar wordt verwezen in de Turkse Voedselwetgeving deze kwestie niet volledig verduidelijkt en flexibeler is dan de FDA, Codex Alimentarius en de WHO.
Van deze vier instellingen zijn de FDA en de FAO/Codex Alimentarius de instellingen die de kwestie het meest strikt behandelen en volledig verduidelijken.
Hieronder vindt u samenvattingen van de definities/richtlijnen van 4 instellingen.
Wetgeving van de Europese Unie (EU 2011)
De EU-wetgeving (2011) definieert suikers als alle monosachariden en disachariden in voedsel, met uitzondering van polyolen. Voedingsmiddelen zonder toegevoegde suikers bevatten geen toegevoegde monosachariden of disachariden en geen andere levensmiddelen die deze suikers bevatten en vanwege hun zoetende werking zijn toegevoegd (EG 2008, EU 2011).
EFSA (Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid)
In haar wetenschappelijke advies over voedingsreferentiewaarden voor koolhydraten en voedingsvezels (EFSA 2010a) definieert de EFSA toegevoegde suikers als sacharose, fructose, glucose, zetmeelhydrolysaten (glucosestroop en fructoserijke stroop) en andere geïsoleerde suikerpreparaten die als zodanig worden gebruikt of tijdens de bereiding en productie worden toegevoegd. Suikers in ongezoet vruchtensap of honing vallen in deze definitie niet onder toegevoegde suikers. Totale suikers zijn de som van toegevoegde suikers en van nature aanwezige suikers in fruit, groenten en granen, plus lactose in zuivelproducten. Het Amerikaanse Instituut voor Geneeskunde hanteert een vergelijkbare definitie van toegevoegde suikers (IOM 2006).
WHO (Wereldgezondheidsorganisatie)
Volgens de WHO (2015) omvatten suikers de intrinsieke suikers in de structuur van intact fruit en groenten, de van nature aanwezige suikers in melk (lactose en galactose) en vrije suikers. Vrije suikers zijn monosachariden en disachariden die de fabrikant, kok of consument aan voedsel en dranken toevoegt, plus suikers die van nature voorkomen in honing, stropen, vruchtensappen en vruchtensapconcentraten. Het belangrijkste verschil met de EFSA is dat de WHO-definitie van vrije suikers ook de suikers in vruchtensap, honing en stropen omvat.
FDA (Amerikaanse autoriteit voor voedsel en geneesmiddelen)
De FDA (2017) rekent tot toegevoegde suikers de suikers die tijdens de verwerking worden toegevoegd of als zodanig worden verpakt. Dit omvat vrije suikers, monosachariden en disachariden, suikers uit stropen en honing en suikers uit geconcentreerde fruit- of groentesappen voor zover hun hoeveelheid groter is dan in hetzelfde volume 100% sap van dezelfde soort. Uitgezonderd zijn concentraten van 100% sap die aan consumenten worden verkocht, zoals bevroren vruchtensapconcentraat, en bepaalde suikers in fruit- en groentesappen, gelei, jam, vruchtenconserven en vruchtenspreads.
Codex Alimentarius — Claims over het niet toevoegen
7. CLAIMS OVER HET NIET TOEVOEGEN
7.1 Geen toevoeging van suikers
Een claim dat geen suikers aan een voedingsmiddel zijn toegevoegd, mag worden gebruikt als aan de volgende voorwaarden is voldaan.
(a) Er zijn geen suikers van welke soort dan ook toegevoegd (bijvoorbeeld sacharose, glucose, honing, melasse of maïsstroop);
(b) Het voedingsmiddel bevat geen ingrediënten waaraan suikers zijn toegevoegd (bijvoorbeeld jam, gelei, gezoete chocolade of gezoete stukjes fruit);
(c) Het voedingsmiddel bevat geen suikerhoudende ingrediënten die toegevoegde suikers vervangen (bijvoorbeeld niet met water gereconstitueerd vruchtensapconcentraat of gedroogde vruchtenpasta); en
(d) Het suikergehalte is niet op een andere manier verhoogd tot boven de hoeveelheid die de ingrediënten aanbrengen (bijvoorbeeld door enzymen die zetmeel hydrolyseren en zo suikers vrijmaken).
U kunt alle bovenstaande definities en richtlijnen vinden in de referentiesectie.
Omdat ons huidige onderwerp de Turkse voedselwetgeving is, laten we het onderwerp bespreken volgens de Turkse voedselwetgeving.
Het relevante artikel van de Turkse voedselwetgeving luidt als volgt.
Laten we het artikel deel voor deel bekijken.
De bepaling luidt:
Het voedsel mag geen mono- of disachariden bevatten, noch enig ander voedsel dat is toegevoegd vanwege de zoetende eigenschappen.
Laten we de zin in tweeën delen zonder de betekenis ervan te bederven;
1- Het voedingsmiddel mag geen mono- of disachariden bevatten.
2- Er mag geen ander voedsel worden toegevoegd vanwege de zoetende eigenschappen.
De verklaring lijkt duidelijk, toch? Het mag geen mono- of disachariden bevatten. Moeten we dan begrijpen dat het voedingsmiddel in geen geval mono- of disachariden mag bevatten? Maar er is hier sprake van een tegenstrijdigheid omdat het tweede deel van het artikel zegt;
Als het voedsel van nature suiker bevat, staat op het etiket van het voedsel 'BEVAT NATUURLIJK SUIKER'. De uitdrukking is ook opgenomen.
Dan vragen we ons af of er sprake is van een vertaalprobleem en kijken we naar de originele versie van het artikel in de EU-wetgeving.
ZONDER TOEGEVOEGDE SUIKERS (vertaling van de EU-bepaling)
Een claim dat aan een voedingsmiddel geen suikers zijn toegevoegd, of een claim die voor de consument dezelfde betekenis heeft, is alleen toegestaan als het product geen toegevoegde monosachariden of disachariden bevat en geen andere voedingsmiddelen die vanwege hun zoetende eigenschappen zijn toegevoegd.
Als het voedingsmiddel van nature suikers bevat, moet ook op het etiket staan: «BEVAT VAN NATURE AANWEZIGE SUIKERS».
Als we naar het originele artikel kijken, zijn de uitspraken duidelijk:
1- Het product bevat geen toegevoegde monosachariden of disachariden.
Het is dus duidelijk dat er sprake is van een vertaalprobleem. Vanuit dit gezichtspunt begrijpen we dat het ons niet moet interesseren of het voedsel mono- of disacharide bevat, maar of er mono- of disacharide is toegevoegd.
Hoe zit het met polyolen? GEEN VERMELDING!
Laten we naar dit voorbeeld kijken:
Denk aan een voedingsproduct dat van nature 5% suiker bevat en aan dit voedingsproduct is maltitol toegevoegd. Hoe moet in dit geval een voedingswaardedeclaratie worden opgesteld?
Het voedingsproduct kan niet als suikervrij worden geëtiketteerd omdat het 5% suiker bevat.
Omdat maltitol is toegevoegd, mag het niet worden geëtiketteerd als 'Geen toegevoegde suiker', omdat maltitol een disaccharide is en de wetgeving bepaalt dat er geen disaccharide mag worden toegevoegd voor de verklaring 'Geen toegevoegde suiker' en er geen verklaring is dat polyolen van het toepassingsgebied zijn uitgesloten.
Dus is dit logisch?
Als suiker in een voedingsproduct <= 0,5%, als Maltitol wordt toegevoegd kan een Suikervrij-verklaring worden afgelegd, maar het feit dat een Suikervrij-verklaring niet kan worden gedaan is in tegenspraak, tenzij deze gekoppeld is aan een wetenschappelijke referentie. Daarom moet worden toegevoegd dat polyolen zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van het relevante artikel in de tweede sectie, dat wil zeggen in de sectie waar het wordt gedefinieerd als "Geen toegevoegde suikers".
Moet de fabrikant die de wetgeving toetst dit doen?
"Er is geen informatie dat polyolen buiten het toepassingsgebied vallen in de verklaring 'Geen toegevoegde suikers', maar zoals de naam al zegt: 'Geen toegevoegde suikers' en aangezien polyolen buiten het toepassingsgebied vallen in de definitie van suiker, kan ik het product labelen als 'Geen toegevoegde suikers', zelfs als ik polyolen aan het product toevoeg.
Het wetgevingsartikel moet duidelijk en begrijpelijk zijn. De FDA* en Codex Alimentarius hebben de relevante kwestie duidelijk en begrijpelijk** uiteengezet, waarbij zij stellen dat de genoemde inputs geen suiker mogen zijn, en aangezien het relevante artikel in de TGK niet zegt: "Ik heb het over suiker", is het niet duidelijk welk pad degenen die onder de wetgeving vallen moeten volgen.
*Vertaling van de relevante FDA-bepaling:
De aanduiding «zonder toegevoegde suikers» en gelijkwaardige formuleringen mogen alleen worden gebruikt als:
(i) Tijdens de verwerking of verpakking geen enkele hoeveelheid suikers zoals gedefinieerd in § 101.9(c)(6)(ii) wordt toegevoegd, en evenmin een suikerhoudend ingrediënt dat toegevoegde suikers functioneel vervangt; en
(ii) Het product geen ingrediënt met toegevoegde suikers bevat, zoals jam, gelei of vruchtensapconcentraat; en
**Vertaling van de relevante Codex Alimentarius-bepaling:
(a) Er zijn geen suikers van welke soort dan ook toegevoegd (bijvoorbeeld sacharose, glucose, honing, melasse of maïsstroop);
DEEL 2 [2.2]
Laten we nu eens kijken naar het tweede deel van deel 1 van het artikel.
Het voedsel mag geen ander voedsel bevatten dat is toegevoegd vanwege de zoetende eigenschappen.
Deze verklaring lijkt eigenlijk duidelijk en kan worden opgevat als de stelling dat er geen ander voedsel aan voedsel mag worden toegevoegd vanwege de zoetende eigenschappen ervan.
De volgende vragen moeten echter in je opkomen:
Op welke manier zal de autoriteit bepalen met welk doel een voedingsstof aan een levensmiddel is toegevoegd?
Als een producent bijvoorbeeld honing toevoegt aan een product dat hij produceert, hoe gaat hij dit dan etiketteren?
Welke beslissing moet worden genomen als de fabrikant honing aan zijn product toevoegt om het te zoeten, het label "Geen toegevoegde suikers" geeft en wordt onderworpen aan inspectie door de autoriteit?
Als de fabrikant de melding tegenkomt "Je hebt honing gebruikt om het te zoeten en het is in strijd met de wet om het als suikervrij te bestempelen" en verdedigt "Nee, ik heb honing als bindmiddel gebruikt, ik heb het als vulmiddel gebruikt of ik heb honing gebruikt vanwege de functionele eigenschappen", hoe gaat de autoriteit hier dan te werk?
De autoriteit kan de bedoelingen van de fabrikant niet lezen.
Daarom lijkt dit artikel van de relevante wetgeving niet te zijn verduidelijkt en is het vatbaar voor misbruik.
In het honingvoorbeeld gaat het om vruchtensapconcentraat etc., dat als suikervervanger aan producten kan worden toegevoegd. Het geldt ook voor producten.
Zijn er merken die hiervan misbruik maken in de marktschappen?
We hebben hierboven vermeld dat de FDA deze kwestie strenger en duidelijker aanpakt.
Kijkend naar de onderstaande verklaring van de FDA, honing enz., zien we dat de producten duidelijk als suiker worden beschouwd.
Daarom voorkomt de definitie van de FDA duidelijk deze situatie, die vatbaar is voor misbruik en waarin detectie van overtreding technisch onmogelijk is.
Definitie van de FDA
De FDA (2017) rekent tot toegevoegde suikers de suikers die tijdens de verwerking worden toegevoegd of als zodanig worden verpakt. Dit omvat vrije suikers, monosachariden en disachariden, suikers uit stropen en honing en suikers uit geconcentreerde fruit- of groentesappen voor zover hun hoeveelheid groter is dan in hetzelfde volume 100% sap van dezelfde soort. Uitgezonderd zijn concentraten van 100% sap die aan consumenten worden verkocht, zoals bevroren vruchtensapconcentraat, en bepaalde suikers in fruit- en groentesappen, gelei, jam, vruchtenconserven en vruchtenspreads.
Ook hier is, net als bij de FDA, de definitie van de Codex Alimentarius over dit onderwerp duidelijk.
