YENİLƏNMƏ, 16.08.2024: Aşağıdakı yazıda qeyd etdiyimiz qanunvericilik boşluğu yeni nəşr olunan təlimatla aydınlaşdırılıb.
TÜRKİYƏ QİDA KODEKSİNİN QİDALANMA BƏYANLARI HAQQINDA QAYDALARINA DAİR TƏLİMAT
MƏQALƏNİN DƏRC TARİXİ, 15.04.2023
Müəyyən məqamlarda qanunvericiliyin aydın olmayan və çatışmayan hissələrinin olduğunu və bunun sektorda tam başa düşülmədiyini, hətta bazarda düzgün olmayan etiketləmənin olduğunu müşahidə etdiyim şəkərlə bağlı qidalanma bəyannamələri məsələsini birlikdə dəyərləndirək.
Mövzunu qiymətləndirmək üçün Türkiyənin qida qanunvericiliyinə, Aİ-nin ümumi qida qanunvericiliyinə, EFSA, FDA, ÜST və Codex Alimentarius sənədlərinə istinad edəcəyik.
1-ci hissə: Şəkərsiz bəyanı
Əvvəlcə Türkiyə Qida Qanunvericiliyində hansı qida məhsulunun Şəkərsiz və Şəkərsiz/Əlavə Şəkərsiz kimi etiketlənə biləcəyi ilə bağlı qanunvericilik maddəsinə baxaq.
Qeyd 1: Şəkərsiz bəyanına dair maddənin anlaşılması aşağı/az şəkərli bəyanının da anlaşılmasına kömək etdiyi üçün bu yazıda aşağı/az şəkərli bəyanını ayrıca müzakirə etmirik.
Yuxarıdakı maddədən göründüyü kimi, qida məhsulunu şəkərsiz adlandırmaq və etiketləmək üçün onun tərkibində ən çox 0,5% şəkər olmalıdır.
Məqalə aydındır, amma onu anlamaq üçün şəkərin tərifinə baxmaq lazımdır.
Bu zaman poliolları şəkər hesab etməliyikmi? sualı yarana bilər. Sorbitol monosaxariddən, maltitol isə disaxariddən əldə edilən şəkər spirtləridir.
Məhz bu məqamda anlaşılmazlıqlar yarana bilər.
Məsələn, tərkibində maltitol olan qida məhsulunun 100 qramında 0,3 q şəkər varsa, bu qidaya Şəkərsiz etiket qoymaq olarmı?
Bu suala cavab vermək üçün əvvəlcə Şəkərin tərifinə nəzər salmalıyıq.
Şəkər Tərifi
ı) Şəkərlər: Poliollar istisna olmaqla, qidada olan bütün monosaxaridlər və disaxaridlər.
Buna əsasən, qidanın tərkibində təbii olaraq və ya emal nəticəsində 100 q-da 0,5 q və ya daha az şəkər varsa, həmin qida şəkərsiz kimi etiketlənə bilər.
Qeyd 2: Türkiyə üçün tabe olduğumuz heç bir qanunvericilikdə şəkərsiz etiketlənməsi üçün müvafiq qidaya şəkər əlavə edilməməsi lazım olduğuna dair bir ifadə yoxdur.
Yuxarıdakı suala qayıtsaq, maltitol və ya digər poliollar olan qidalar şəkərsiz bəyanının şərtlərinə uyğun gəldikdə şəkərsiz kimi etiketlənə bilər.
2-ci hissə: Şəkər əlavə edilməyib bəyanı
1-ci bölmə [2.1]
Gəlin “Şəkər əlavə olunmur” bəyanatından danışaq.
Görünür, bu bəyanat mürəkkəbdir və qanunvericilikdə tam aydınlaşdırılmayıb.
Əslində, 4 səlahiyyətli qurum, yəni Aİ/EFSA, FDA, FAO/Codex Alimentarius və ÜST bu mövzuda şəkərin təriflərində fərqlənir.
Görünür, Türkiyənin Qida Qanunvericiliyinə istinad edilən Aİ qanunvericiliyi bu məsələni tam aydınlaşdırmır və FDA, Codex Alimentarius və ÜST-dən daha çevikdir.
Bu dörd qurum arasında mövzunu daha sərt və aydın şəkildə tənzimləyənlər FDA və FAO/Codex Alimentariusdur.
Aşağıda dörd qurumun tərif və qaydalarının xülasələri verilir.
Avropa İttifaqının qanunvericiliyi (Aİ 2011)
Avropa İttifaqının qanunvericiliyi (Aİ 2011) şəkərləri poliollar istisna olmaqla qidada olan bütün monosaxaridlər və disaxaridlər kimi müəyyən edir. Şəkər əlavə edilməmiş qidalara monosaxarid və ya disaxarid, yaxud şirinləşdirmək məqsədilə bu şəkərləri ehtiva edən başqa qida əlavə edilməməlidir (EC 2008, EU 2011).
EFSA (Avropa Qida Təhlükəsizliyi Təşkilatı)
EFSA karbohidratlar və qida lifləri üçün istinad qəbul dəyərləri haqqında elmi rəyində (EFSA 2010a) əlavə şəkərləri ayrıca istifadə edilən və ya qidanın hazırlanması və istehsalı zamanı əlavə olunan saxaroza, fruktoza, qlükoza, nişasta hidrolizatları (qlükoza siropu, yüksək fruktozalı sirop) və digər ayrılmış şəkər preparatları kimi müəyyən edir. Bu tərifdə şirinləşdirilməmiş meyvə şirəsi və baldakı şəkərlər əlavə şəkər sayılmır. Ümumi şəkər isə əlavə şəkərlərlə meyvə, tərəvəz və dənli bitkilərdə təbii olan şəkərlərin, eləcə də süd məhsullarındakı laktozanın cəmidir. ABŞ Tibb İnstitutu da əlavə şəkərlər üçün oxşar tərif verir (IOM 2006).
ÜST (Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatı)
ÜST-yə görə (WHO 2015) şəkərlər bütöv meyvə və tərəvəzin strukturunda olan daxili şəkərləri, süddə təbii olan şəkərləri (laktoza və qalaktoza) və sərbəst şəkərləri əhatə edir. Sərbəst şəkərlər istehsalçı, aşpaz və ya istehlakçı tərəfindən qida və içkilərə əlavə olunan monosaxaridlər və disaxaridlər, eləcə də bal, siroplar, meyvə şirələri və onların konsentratlarında təbii olan şəkərlərdir. EFSA ilə əsas fərq budur ki, ÜST-nin sərbəst şəkər tərifi yalnız əlavə olunan şəkərləri deyil, meyvə şirəsi, bal və siroplardakı şəkərləri də əhatə edir.
FDA (ABŞ Qida və Dərman İdarəsi)
FDA-ya görə (FDA 2017), əlavə şəkərlər qidanın emalı zamanı əlavə edilən və ya ayrıca qablaşdırılan şəkərlərdir. Bunlara sərbəst şəkərlər, monosaxaridlər və disaxaridlər, sirop və baldakı şəkərlər, həmçinin konsentrat meyvə və tərəvəz şirələrində eyni növdən və həcmdən olan 100%-lik şirədə gözlənilən miqdardan artıq olan şəkərlər daxildir. İstehlakçıya satılan 100%-lik şirə konsentratları, məsələn dondurulmuş 100%-lik meyvə şirəsi konsentratı, eləcə də meyvə və tərəvəz şirələri, jele, mürəbbə, konservləşdirilmiş meyvə və meyvə əzmələrindəki bəzi şəkərlər tərifdən istisna edilir.
Codex Alimentarius — Əlavə edilməmə bəyanları
7. ƏLAVƏ EDİLMƏMƏ BƏYANLARI
7.1 Şəkər əlavə edilməməsi
Qidaya şəkər əlavə edilmədiyi barədə bəyan aşağıdakı şərtlər yerinə yetirildikdə verilə bilər.
(a) Qidaya heç bir növ şəkər əlavə edilməyib (məsələn: saxaroza, qlükoza, bal, melas, qarğıdalı siropu və s.);
(b) Qidada tərkibinə şəkər əlavə edilmiş inqrediyentlər yoxdur (məsələn: mürəbbə, jele, şirinləşdirilmiş şokolad, şirinləşdirilmiş meyvə parçaları və s.);
(c) Qidada əlavə şəkəri əvəz edən şəkərli inqrediyentlər yoxdur (məsələn: su ilə bərpa edilməmiş meyvə şirəsi konsentratı, quru meyvə əzməsi və s.); və
(d) Qidanın şəkər miqdarı digər üsullarla inqrediyentlərin gətirdiyi miqdardan artıq səviyyəyə yüksəldilməyib (məsələn: şəkərləri sərbəst buraxmaq üçün nişastanın fermentlərlə hidrolizi).
Yuxarıdakı tərif və qaydaların tam mətnlərini istinad mənbələrindən əldə edə bilərsiniz.
Hazırkı mövzumuz Türkiyə Qida Qanunvericiliyi olduğu üçün mövzunu Türkiyə Qida Qanunvericiliyinə görə müzakirə edək.
Türkiyə Qida Qanunvericiliyinin müvafiq maddəsi aşağıdakı kimidir.
Maddəni hissə-hissə nəzərdən keçirək.
Maddədə deyilir:
Qidada heç bir mono- və ya disakaridlər və ya dadlandırıcı xüsusiyyətlər üçün əlavə edilmiş hər hansı digər qida olmamalıdır.
Cümləni mənasını dəyişmədən iki hissəyə ayıraq:
1- Qidada heç bir monosaxarid və ya disaxarid olmamalıdır.
2- Şirinləşdirici xüsusiyyətinə görə başqa qida əlavə edilməməlidir.
Bəyanat aydın görünür, elə deyilmi? Tərkibində mono və ya disakaridlər olmamalıdır. O zaman başa düşməliyik ki, qida məhsullarında heç bir halda mono və ya disakaridlər olmamalıdır? Amma burada bir ziddiyyət var, çünki məqalənin ikinci hissəsində deyilir;
Əgər qidanın tərkibində təbii şəkər varsa, qida etiketində "TƏBİİ OLARAQ ŞƏKƏR VAR" yazılacaq. ifadəsi də daxildir.
Bu halda tərcümə problemi ola biləcəyini düşünərək maddənin Aİ qanunvericiliyindəki əslinə baxırıq.
ŞƏKƏR ƏLAVƏ EDİLMƏYİB (Aİ maddəsinin tərcüməsi)
Qidaya şəkər əlavə edilmədiyini bildirən və ya istehlakçı üçün eyni mənanı daşıyan bəyan yalnız məhsula monosaxarid, disaxarid və ya şirinləşdirici xüsusiyyətlərinə görə başqa qida əlavə edilmədikdə verilə bilər.
Qidada təbii şəkərlər olduqda etiketdə bu ifadə də göstərilməlidir: «TƏBİİ ŞƏKƏRLƏR EHTİVA EDİR».
Maddənin əslinə baxdıqda ifadə aydındır:
1- Məhsulda əlavə edilmiş monosaxarid və ya disaxarid yoxdur.
Deməli, tərcümə problemi var. Buradan anlayırıq ki, əsas məsələ qidada monosaxarid və ya disaxaridin olub-olmaması deyil, onların qidaya əlavə edilib-edilməməsidir.
BƏS POLİOLLAR? ONLAR QEYD EDİLMİR!
Bu nümunəyə baxaq:
Tərkibində təbii olaraq 5% şəkər olan bir qida məhsulu düşünün və bu qida məhsuluna maltitol əlavə olunur. Bəs bu halda qidalanma bəyannaməsi necə edilməlidir?
Qida məhsulu şəkərsiz olaraq etiketlənə bilməz, çünki tərkibində 5% şəkər var.
Maltitol əlavə edildiyi üçün, o, Əlavə Şəkər kimi etiketlənməməlidir, çünki maltitol bir disakariddir və qanunvericilik, Əlavə Şəkər Deklarasiyası üçün heç bir disakaridin əlavə edilməməsi lazım olduğunu və poliolların əhatə dairəsindən xaric edildiyi barədə heç bir bəyanat olmadığını bildirir.
Bəs bu vəziyyət məntiqlidirmi?
Bir qida məhsulunda şəkər varsa <= 0,5%, əgər Maltitol əlavə olunarsa, Şəkərsiz bəyannamə verilə bilər, lakin Şəkərsiz bəyannamənin verilə bilməyəcəyi faktı elmi istinadla əlaqələndirilmədikdə, ziddiyyət təşkil edir. Buna görə də əlavə etmək lazımdır ki, poliollar 2-ci bölmədə, yəni "Şəkər əlavə edilmir" kimi müəyyən edildiyi bölmədə müvafiq maddənin əhatə dairəsindən çıxarılır.
Qanunvericiliyi araşdıran istehsalçı bunu etməlidirmi?
""Əlavə Şəkər Yoxdur" bəyannaməsində poliolların əhatə dairəsi xaricində olduğu barədə məlumat yoxdur, lakin adından da göründüyü kimi "Əlavə Şəkər Yoxdur" və poliollar Şəkər tərifində əhatə dairəsi xaricində olduğundan, məhsula poliol əlavə etsəm belə, məhsulu "Əlavə Şəkər Yoxdur" kimi etiketləyə bilərəm.
Qanunvericilik maddəsi aydın və anlaşılan olmalıdır, əslində FDA* və Codex Alimentarius müvafiq məsələni aydın və başa düşülən şəkildə** qeyd edərək qeyd olunan girişlərin şəkər olmamalı olduğunu bildirmiş və TGK-da müvafiq maddədə “Şəkərdən danışıram” qeyd edilmədiyi üçün qanunvericiliyə tabe olanların hansı yolu tutacağı bəlli deyil.
*FDA-nın müvafiq ifadəsinin tərcüməsi:
«Şəkər əlavə edilməyib» və eyni mənalı ifadələr yalnız aşağıdakı şərtlərlə istifadə edilə bilər:
(i) Emal və ya qablaşdırma zamanı § 101.9(c)(6)(ii)-də müəyyən edilən şəkərlərdən heç bir miqdar, yaxud əlavə şəkərləri funksional olaraq əvəz edən şəkərli inqrediyent əlavə olunmur; və
(ii) Məhsulda mürəbbə, jele və ya meyvə şirəsi konsentratı kimi əlavə şəkər ehtiva edən inqrediyent yoxdur; və
**Codex Alimentarius-un müvafiq ifadəsinin tərcüməsi:
(a) Qidaya heç bir növ şəkər əlavə edilməyib (məsələn: saxaroza, qlükoza, bal, melas, qarğıdalı siropu və s.);
2-ci bölmə [2.2]
İndi maddənin birinci hissəsinin ikinci cümləsinə baxaq.
Yeməkdə şirinləşdirici xüsusiyyətlərinə görə əlavə edilmiş başqa qida olmamalıdır.
Bu ifadə əslində aydın görünür və şirinləşdirici xüsusiyyətlərinə görə qidaya başqa heç bir qida əlavə edilməməsi kimi başa düşülə bilər.
Lakin bu sualları vermək lazımdır:
Səlahiyyətli orqan hansı yolla qida maddəsinin qidaya hansı məqsədlə əlavə edildiyini müəyyən edəcək?
Məsələn, istehsalçı istehsal etdiyi məhsula bal əlavə edərsə, onu necə etiketləyəcək?
İstehsalçı öz məhsuluna şirinləşdirmə məqsədi ilə bal əlavə edib, üzərinə “Şəkər əlavə olunmur” etiketi vurursa və səlahiyyətli orqan tərəfindən yoxlamaya məruz qalırsa, hansı qərar verilməlidir?
İstehsalçı “Balı şirinləşdirmə məqsədi ilə istifadə etmisiniz və onun şəkərsiz etiketlənməsi qanuna ziddir” bildirişi ilə qarşılaşsa və “Xeyr, mən baldan bağlayıcı kimi istifadə etdim, doldurucu kimi istifadə etdim və ya funksional xüsusiyyətlərinə görə baldan istifadə etdim” müdafiə edərsə, səlahiyyətli orqan burada necə hərəkət edəcək?
İstehsalçının niyyətini təxmin etmək olmaz.
Ona görə də müvafiq qanunvericiliyin bu maddəsi aydınlaşdırılmamış kimi görünür və sui-istifadəyə açıqdır.
Buradakı bal nümunəsindəki vəziyyət şəkər əvəzedicisi kimi məhsullara əlavə oluna bilən meyvə şirəsi konsentratı və s. Bu, məhsullara da aiddir.
Görəsən, mağaza rəflərində bundan sui-istifadə edən markalar varmı?
Yuxarıda FDA-nın bu mövzunu daha sərt və aydın şəkildə tənzimlədiyini qeyd etmişdik.
FDA-nın aşağıdakı açıqlamasına baxsaq, bal və s. Məhsulların açıq şəkildə şəkər hesab edildiyini görürük.
Beləliklə, FDA-nın tərifi sui-istifadəyə açıq olan və pozuntunun texniki olaraq müəyyənləşdirilməsini çətinləşdirən bu vəziyyətin qarşısını aydın şəkildə alır.
FDA-nın tərifi
FDA-ya görə (FDA 2017), əlavə şəkərlər qidanın emalı zamanı əlavə edilən və ya ayrıca qablaşdırılan şəkərlərdir. Bunlara sərbəst şəkərlər, monosaxaridlər və disaxaridlər, sirop və baldakı şəkərlər, həmçinin konsentrat meyvə və tərəvəz şirələrində eyni növdən və həcmdən olan 100%-lik şirədə gözlənilən miqdardan artıq olan şəkərlər daxildir. İstehlakçıya satılan 100%-lik şirə konsentratları, məsələn dondurulmuş 100%-lik meyvə şirəsi konsentratı, eləcə də meyvə və tərəvəz şirələri, jele, mürəbbə, konservləşdirilmiş meyvə və meyvə əzmələrindəki bəzi şəkərlər tərifdən istisna edilir.
FDA-da olduğu kimi, Codex Alimentarius-un bu mövzudakı tərifi də aydındır.